جوز گله



جوز گِله

جوز یا همان گردویی که اندازه اش از حد معمول کوچک تر و از فندق بزرگتر است را جوز گله می‌گویند.
در گذشته اگر فردی از کسی ناراحتی و گلایه داشت و آن فرد هم برای او محترم و عزیز بود، شخص ظرفی از عناب، گردو، بادام یا سنجد پر می کرد و چند دانه ای هم از جوزهای گله در آن مخلوط می کرد و به عنوان تعارف و هدیه ای کوچک به منزل وی میبرد و فرد مقابل هم بعداً با دیدن آن گردوها متوجه ناراحتی ایشان می شد که از او گلایه ای داشته و مسئله ای به دل گرفته است اما چون دوستی، خویشی، احترام همسایه و همشهری بودن و روابط متقابل اهمیتی بیش از هرچیز دیگری داشته، ناراحتی خود را با هدیه ای ابراز نموده‌است و فرد مقابل هم اگر حرفی زده یا کاری کرده بود به اشتباه خود پی میبرد و درصدد عذرخواهی برمی آمد و اگر هم سوءتفاهمی بوده جویای علت دلگیری او میگشت.
گذشتگان ما به نوعی ناراحتی و گلایه خود را با بی محلی کردن، ترش رویی، دعوا، غیبت و بدگویی پشت سر یکدیگر و کارهای تلافی جویانه ابراز نمی کردند، بلکه به شکلی محترمانه و با حفظ حرمت ابراز می نمودند و این خود نشان شعور، بلوغ فکری و غنای فرهنگی یک جامعه بوده است که امروزه کمتر به آن توجه می شود.
هرچه شناخت ما از پیشینه و فرهنگ نیاکانمان بیشتر شود، عشق و علاقه و حس افتخارمان به نیا و وطن مان بیشتر خواهد شد.
یکی از علل خلأ فرهنگی و احساس تهی بودن و کم خودبینی، عصبانیت ها، عدم پایبندی به اخلاق که در جامعه امروز به شدت احساس شود ناشی از همین گسست های آیینی ماست.

آیین و فرهنگ نیاکان خود را پاس بداریم
نوشته : حسن پاکار



نویسنده :moslemzade|فرهنگ Ùˆ آداب Ùˆ رسوم | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

شما باید برای ارسال در سایت به سیستم وارد شوید یا اگر عضو نیستید ثبت نام کنید اینجا براي ثبت نام كليك كنيد